Weer even een update rondom Diaz.
 
Het is de laatste tijd wat stiller geweest qua persoonlijke posts, omdat datgene wat er gebeurd is ook iets existentieels in mezelf heeft geraakt. Ik zit nog middenin dat proces, en dan heb ik wat minder te melden, merk ik 😉
 
Hoe dan ook, we zitten nu in de 6e week. Onvoorstelbaar hoe snel het gaat! De ontsteking bij de wond is nog niet weg, maar het wordt wel beduidend minder. Bovendien ziet het litteken er verder rustig uit, op die paar plekjes na, en Diaz’ temperatuur is nog weer wat lager en stabieler geworden (en dat was al goed steeds).
 
We maken een paar keer per dag een klein wandelingetje (naar de stal omdat hij op het verharde niet plast) en voor de rest gaat alles z’n gangetje. Zoekspelletjes, elke ochtend een lekkere poetsbeurt, veel ruwvoer, ondersteunende supplementen en over het hek heen lekker kroelen of spelen met z’n vrienden.
 
Eigenlijk zouden we aankomende vrijdag al voor de echo naar Wolvega gaan, maar Eveline heeft vakantie, dus dat wordt volgende week vrijdag. Hopelijk is het dan nog weer wat beter en mag hij meer gaan bewegen. Overigens doet hij het echt heel goed hoor, beste patiënt ooit 😘 Daar tref ik het dan weer mee, erg dankbaar dat het praktisch zo goed verloopt, want dat scheelt enorm.
 
Als we weer in de kliniek geweest zijn dan laat ik zeker nog weer even van me horen, maar voor nu wil ik alvast iedereen die geholpen heeft, een bestelling heeft geplaatst, een donatie heeft gedaan, lieve berichtjes gestuurd heeft, belangstelling heeft getoond of op wat voor manier dan ook meegeleefd of ondersteund heeft, ontzettend bedanken! Door jullie zijn de afgelopen 6 weken een stuk draaglijker geworden en komen we er, zoals het nu lijkt, oké uit. Dank, dank, dank, van ons allemaal! 🙏