Paardwelzijn is niet: 24/7 buiten staan.
Paardwelzijn is niet: 24/7 buiten staan.
Paardwelzijn is niet: leven in een kudde.
Paardwelzijn is niet: nooit in een stal verblijven.
Paardwelzijn is niet: een / geen tracksysteem.
Paardwelzijn is niet: een paard zonder gezondheidsproblemen.
Om preciezer te zijn: niet beslist!
Want weet je, wat mij betreft gaat het mis als je je puur op de omstandigheden richt. En die gaat gebruiken als graadmeter voor het bepalen van mate van welzijn.
Op dat moment ga je in mijn beleving namelijk voorbij aan de essentie van paardwelzijn: hoe het daadwerkelijk met het paard gesteld is, op dat moment in de tijd. En die omstandigheden, dat zijn slechts mogelijke middelen om eventueel iets te bereiken, op zichzelf staand garanderen ze helemaal niks!
Kerngezond 24/7 buiten staan op een kaal weilandje in een kudde die niet passend is, is geen paardwelzijn.
Een paard voorzien in soortspecifieke behoeften, maar waar geen oog en ruimte is voor zijn persoonlijkheid en eigen stem, is geen paardwelzijn.
De hele dag beschikking hebben over ruwvoer, zonder dat het dier dit in alle rust met goede vrienden kan eten, is geen paardwelzijn.
Een paard verplicht buiten laten in de nacht terwijl hij dat (nog) niet gewend is, is geen paardwelzijn.
Een paard wat in een prachtige leefomgeving vertoeft zonder dat er kennis en kunde is m.b.t. signaalherkenning en stressregulatie, is geen paardwelzijn.
Zo maar een paar voorbeelden, de op een bepaalde manier wel voldoen aan eventueel gestelde omstandigheden, maar waar het paard toch echt niet gelukkig van wordt…
Het gaat namelijk niet om een paar kale uitgangspunten. Welzijn en gezondheid worden – in mijn ogen – holistisch bepaald door heel veel verschillende factoren, en met name de optelsom ervan! Net als met gezondheid en ‘zijn’ van de mens. Er zijn dus veel verschillende knoppen waar je aan kunt draaien.
Bovendien zijn jullie niet voor niks in elkaars leven gekomen: je mag echt samen dingen uitzoeken en van elkaar leren. Dus leren van je verkeerde inschatting of onwetendheid mag, en is geen schande.
Wat paardwelzijn wel is?
In mijn beleving (dus feel free to disagree)?
> Een gelukkig en blij paard met een open blik en nieuwsgierigheid om zelf te onderzoeken.
> Een paard met een gezonde zelfgekozen bereidheid om samen te werken, en die dit dus graag doet.
> Een paard met een mens achter zich wat zich bewust is van datgene wat hij/zij zelf met zich meedraagt – en dus inbrengt in de relatie.
> Een veerkrachtig paard, wat in staat is om prikkels te verwerken en z’n zenuwstelsel zelf te reguleren.
> Een paard dat de ruimte voelt om zijn persoonlijkheid te laten zien en stem te laten horen.
> Een paard met een flexibel en creatief mens achter zich die zoekt naar andere passende oplossingen als iets niet goed werkt.
…
Ik hoop dat je de essentie vat van wat ik bedoel…
Dragen de eerdergenoemde factoren m.b.t. de omstandigheden die je faciliteert daaraan bij?
Absoluut!!
Het is dus ook zeker zaak om je te verdiepen in ‘het wezen paard’. In soortspecifieke behoeften, natuurlijk gedrag, paardentaal en stressregulatiesystemen. En in wat het dier in de basis beslist nodig heeft. Daarnaast is het superbelangrijk om ook heel scherp te blijven op jezelf, steeds bij te leren, en eventueel zielswerk wat jij zelf nog mag doen, ook daadwerkelijk te verrichten.
Maar je mag je ook beseffen dat je de boel niet moet omdraaien, en dat het aan jou is om te bepalen welke factoren specifiek voor jou en jouw paard op dat moment van belang zijn om welzijn en gezondheid te vergroten. En in welke samenstelling je die verschillende factoren gaat samenbrengen en toepassen om dat te bereiken. Op basis van dat wat bij joúw paard (met zijn/haar specifieke achtergrond en levenservaringen), joúw omstandigheden en joúw eigen mogelijkheden past.
Het lijkt mij zó mooi dat we met z’n allen kunnen afspreken dat het thema ‘paardwelzijn’ voortaan niet afgerekend wordt op de vraag of je ‘de omstandigheden’ wel op orde hebt, maar dat we het páárd – en diens staat van zijn – als uitgangspunt nemen om te bepalen ‘of het goed gaat’ en ‘waar we naar toe willen’.
Het leven is namelijk geen eenheidsworst, maar een prachtig, complex, gedetailleerd, diepgaand, mysterieus en dynamisch proces. En dat mogen we wat mij betreft omarmen!
